Before I Sleep

In een kantoortoren (FOZ-gebouw) aan de Amsterdamse Zuidas leidt het Britse locatietheatergezelschap dreamthinkspeak van regisseur Tristan Sharps de toeschouwer binnen in een droomachtige wereld van verandering, waar de krachten van het nieuwe op het oude botsen. Met behulp van performance, installatie, video en geluid wordt de bezoeker door een reeks van landschappen, vergezichten, scènes en situaties geleid. Het is een reis die je doet beseffen wat het betekent te verdwalen in een wereld die je niet meer herkent. Before I Sleep is geïnspireerd op het tragikomische stuk De Kersentuin van Anton Tsjechov. Daarin laat Tsjechov zien hoe mensen op verschillende manieren omgaan met een veranderende wereld. De een steekt zijn kop in het zand, de ander maakt slim gebruik van nieuwe kansen en een derde moet simpelweg machteloos toekijken zonder iets te kunnen doen. 

Synopsis 

De Kersentuin gaat over de oud-aristocratische familie Ranevsky. In hun grote landhuis, omringd door een eeuwenoude kersenboomgaard, komen zij bijeen om te beslissen wat te doen aan de hoogoplopende schulden waardoor het familiebezit geveild dreigt te worden. De zakenman Lopachin stelt een reddingsplan voor waarbij de kersenbomen omgehakt moeten worden om plaats te maken voor vakantiehuisjes. Maar de familie en vooral de matriarch van de familie, Ljoebov Ranjevskaja, wil daar absoluut niet aan; de kersenboomgaard maakt het landgoed immers zo uniek en vertegenwoordigt de onbezorgde jeugd die ze hier doorbracht. In plaats van te handelen, klampen de familieleden zich vol melancholie vast aan het gelukkige verleden of verliezen zij zich in onhaalbare toekomstvisioenen. Uiteindelijk moet het landgoed toch verkocht worden en vertrekken de personages een voor een om elders een nieuw leven op te bouwen. Alleen de oude bediende Firs blijft achter. Firs is moe en ziek, kan zich niet verzoenen met de nieuwe tijd, hij wordt per ongeluk opgesloten als iedereen vertrekt. 

In het kantoorpand aan de Amsterdamse Zuidas is het Firs die nog steeds ronddwaalt in de enorme ruimte. Hij is eigenlijk op zoek naar een plek om te rusten, maar telkens moet hij nieuwe bezoekers verwelkomen in zijn wereld die op instorten staat. Zo leidt hij ons van het oude Rusland naar het nieuwe millennium. Het is een wandeling door een reeks van fantasierijke landschappen, scènes en situaties, een tot in detail uitgewerkt geheel van beeld en geluid, waar achter de schermen zo’n vijftig mensen aan werken. De bezoeker belandt in een wereld waar verandering onvermijdelijk lijkt, terwijl de meesten van ons geen grip op het proces hebben. De voorstelling staat stil bij wat wij verliezen in onze vernieuwings- en consumptiedrang. Zal die nieuwe wereld eigenlijk wel een betere wereld zal worden, en kiezen we toch voor verandering, hoewel we geen idee hebben wat de toekomst brengt? Het gebouw wordt een prisma waarin de oude wereld van Tsjechov licht werpt op onze eigen samenleving. Door de wandeling die de bezoeker maakt door beelden van de 20e eeuw en van de 21ste eeuw maakt hij tegelijk ook een reis door zijn eigen hoofd en zijn eigen leven, en wordt hij, ronddwalend in de tijd, geconfronteerd met vragen over onze eigen toekomst, over ons consumentisme en de duurzaamheid van ons moderne leven.