Barokmuziek in het 18e eeuwse Amerika of 't Coloniale Clavecymbel

Barokmuziek in het 18e-eeuwse Amerika

Het programma Barokmuziek in het 18e-eeuwse Amerika heeft niet de bedoeling alleen maar in Amerika gecomponeerde muziek ten gehore te brengen. Evenmin geeft het een beeld van de hoogtepunten van de 18e-eeuwse kamermuziek in Europa. Het gaat er veeleer om te laten zien hoe een typisch concertprogramma uit de 2e helft van de 18e eeuw in de ‘kolonieën’ was samengesteld: aangename, pretentieloze muziek, die alleen maar wil amuseren en vermaken. Hoewel er in die tijd af en toe ook wel zangers meewerkten, was het toch vooral de instrumentale kamermuziek die in deze programma’s de boventoon voerde. Het clavecymbel trad hierbij het meest op de voorgrond, al dan niet begeleid door strijkers en/of fluiten, hoorns etc.

De klaviersonate met begeleiding van één of meer instrumenten was bovendien het meest geliefkoosde genre van de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring uit 1776: Thomas Jefferson; hij was een vakkundig violist en zijn grootste liefhebberij was om samen met zijn dochters deze klaviersonates met begeleiding, vaak afkomstig uit het Parijse muziekleven van die tijd, in de presidentiële verblijven als huismuziek te spelen.