Over Paus Stephanus VI is weinig te zeggen. Hij zou voor altijd onbetekenend in de geschiedenis zijn weggezakt, ware het niet, dat hij zich onsterfelijk maakte door een groteske creatie die tegelijkertijd zijn leven op gruwelijke wijze afsloot. Eenmaal stevig op de stoel van Petrus gezeten, laat hij in januari 897 zijn toen negen maanden tevoren begraven voorganger Paus Formosus, opgraven en gekleed in de pontificale gewaden op een troon zetten om over de dode een oordeel uit te spreken. Hoewel Stephanus vóór zijn pausverkiezing bisschop van Agnani geweest was – daartoe door Formosus zelf aangesteld – wordt het lijk van Formosus er van beschuldigd niet volgens de gebruikelijke riten bisschop van Rome te zijn geworden. Door middel van deze manipulatie tracht Stephanus de heersende twijfel aan zijn eigen rechtmatigheid te bezweren. Het pausdom was in die dagen, verstrikt in allerlei politieke en religieuze verwikkelingen, duidelijk aan lager wal.
Met een feilloos gevoel voor theater voert Stephanus zijn synode ten tonele, daarbij zelf hoofdrol en regie voor zijn rekening nemend. Op zijn aanwijzingen neemt een diaken plaats naast het lijk om voor de dode te antwoorden… Tot slot verklaart Stephanus alle wijdingen van Formosus voor ongelding, laat de beide zegenende vingers van de rechterhand afhakken, het lijk aan de voeten door de kerk slepen en ondanks het geweeklaag en gejammer van het volk in de Tiber gooien.
data
di 25 juni 1968 02:00
informatie
-
Duur voorstelling niet bekend