Joseph Haydn (1732-1809) geldt als een van de belangrijkste grondleggers van het muzikale classicisme en stond in het midden van de 18e eeuw aan de wieg van klassieke genres als de sonate, de symfonie en het strijkkwartet. Hij wordt als wagenmakerszoon geboren in het Oostenrijkse Rohrau. Vanwege zijn muzikale talent sturen zijn ouders hem in 1740 naar Wenen, waar hij als koorzanger wordt aangenomen in de Stephansdom. Dankzij zijn groeiende reputatie raakt Haydn allengs bekend in adellijke kringen. In 1761 wordt hij aangenomen als kapelmeester aan het hof van de familie Esterházy. Onder de muziekminnende prins Nikolaus I krijgt Haydn de verantwoordelijkheid over het hoforkest en componeert hij grote hoeveelheden muziek. Hij experimenteert in uiteenlopende genres: van kamermuziek tot vocaal werk en van opera tot religieuze muziek. Ook zet hij revolutionaire stappen in het strijkkwartet en de symfonie. Vanaf 1779 richt Haydn zijn pijlen als freelancecomponist op de snel groeiende muziekmarkt. Met de strijkkwartetten opus 33, 50 en 64, evenals de Parijse symfonieën verwerft hij grote internationale roem. In de jaren 1790 weet hij zijn aanzien nog verder uit te breiden met enkele geslaagde concertreizen naar Londen. 

Na zijn definitieve terugkeer in Wenen leidt Haydn een succesvol bestaan als publiek figuur en zelfstandig componist. Naast zijn laatste strijkkwartetreeksen en grote religieuze werken als de Nelsonmesse en de Paukenmesse schrijft hij beroemde oratoria als Die Schöpfung en Die Jahreszeiten. Vanaf 1803 belet een tanende gezondheid hem het componeren. Haydn overlijdt op 31 mei 1809, op 77-jarige leeftijd.