Once

In haar eerste choreografie Asch (1980) stond Anne Teresa De Keersmaeker samen met een acteur op de scène, maar zij danste alleen. Kort daarop creëerde en danste zij de solo Violin Phase op

muziek van Steve Reich, die deel werd van de voorstelling Fase (1982). Ook in de daarop volgende voorstellingen Rosas danst Rosas (1983), Elena's Aria (1984), Bartók/Aantekeningen (1986) zou ze steeds zelf als performer op de scène staan. 

Na een onderbreking keerde ze in Toccata (1993) terug naar de planken en hoewel ze daarna hoofdzakelijk haar werk als choreografe ontwikkelde, is de zin om zelf te dansen én om af en toe alleen op de scène te staan altijd sterk aanwezig gebleven.

Once, een nieuwe solo van en door Anne Teresa De Keersmaeker, is het product van dat verlangen. Uitgangspunt is de elpee Joan Baez in Concert, Part 2 (1963), een plaat die Anne Teresa De Keersmaeker kent vanuit haar jeugd. Ze bevat ballades en songs, in het Engels en in het Spaans gezongen liefdes- en levensverhalen en enkele protestliederen, o.a. het beroemde We Shall Overcome.

Met de keuze voor deze plaat neemt Anne Teresa De Keersmaeker de draad weer op van haar eerder uitgezette onderzoek naar de relatie tussen (gezongen) tekst en beweging. Het bewegingsmateriaal kan daarbij zowel sterk vormelijk als expressief geladen van aard zijn.

'Ik heb graag dat een lied een verhaal vertelt. Ik hoop dat het publiek ook naar de tekst luistert en dat de dans nooit te expliciet wordt. Ik wil het verloop van het concert niet onderbreken. De LP wordt ononderbroken afgespeeld, met alle opmerkingen van Baez, applaus, haar liedjes die verwijzen naar de politiek, persoonlijke verhalen, met haar folkballads en haar protestsongs, haar zachtheid en haar verdriet, haar liefkozingen en haar bijtende opmerkingen.' - Anne Teresa De Keersmaeker