‘Wanneer moet het af?’ vroeg de componist, die bij een Hollywoodproducent was ontboden. De dikke heer nam een sigaar uit zijn mond en brulde: ‘Gisteren!’ Een anekdote, die aangeeft in welke sfeer vaak over de finishing touch van een filmproductie wordt besloten.
Helemaal in de slotfase realiseren producenten zich dat er eigenlijk best muziek aan de beelden kan worden toegevoegd. Dat verlangen wordt sterker naarmate de regisseur niet helemaal de illusies heeft kunnen uitdrukken, die hij voor ogen had. Misschien kan de componist daar nog iets aan doen. De smakelijke bessensap over de mislukte pudding met andere woorden.
Zonder dat de producenten het zichzelf helemaal bewust waren, begrepen zij misschien toch het belang van een muzikale illustratie bij de beeldenreeksen. Klanken weten het gemoed van de toeschouwer vaak directer te bespelen – hij zit er middenin! – dan de beelden op het scherm dat vermogen. Maar van hun werking is hij door hun abstracte karakter zich minder bewust. Er is een storing in het geluid voor nodig om die aanzienlijke rol van de muziek – en het andere geluid – duidelijk te maken.
data
wo 16 juni 1976